Ziemia koniecpolska leży na Wyżynie Małopolskiej rozciągającej się w południowej Polsce od Odry i Prosny aż do działu wodnego między Wieprzem a Bugiem na wschodzie , na południu zaś opadającej krawędzią tektoniczno – erozyjną ku kotlinom podkarpackim.

Leży na pograniczu Niecki Włoszczowskiej i Progu Lelowskiego. Na jego terenie występują dwa rodzaje rzeźby: rzeźba płaskorówninna i rzeźba falista

Rzeźba płaskorówninna występuje w krajobrazie równin i dolin akumulacji wodnej, gatunku zalewowego w południowej części miasta jak i tarasach rzek Pilicy i Białki. Rzeźba płaskorówninna występuje jeszcze w obrębie krajobrazu starolodowcowego, który charakteryzuje gatunek równin denudacyjnych, tworząc równiny morenowe, zajmując wschodnią i środkowo-zachodnią część omawianego terenu.

Rzeźba terenu miasta po obu brzegach doliny Pilicy posiada prostą budowę geologiczną, odpowiadającą kraj obrazowi niewysokich pagórków i garbów marglowo-piaskowych o łagodnym pochyleniu w kierunku Pilicy i jej dopływów. Najwyższą wysokość 241 m n.p.m.osiąga wzniesienie marglowe z warstwą rędziny w południowo-zachodniej części dzielnicy Słowik w kształcie łagodnych kół z ośrodkami na ulicy Górnej. Prawdopodobnie wschodnia część tego wzniesienia leży na uskoku geologicznym i pokryta jest głębokimi warstwami iłu, gliny i piasku. Na prawym brzegu doliny Pilicy znajdują się porośnięte lasem sosnowym liczne wydmy piaszczyste utworzone przez fale wodne i wiatry zachodnie, których wierzchołki wznoszą się do wysokości 235 - 240m n.p.m.. Zdarzają się również przypadki, że obok wydm piaszczystych są lokalne zagłębienia wiecznej depresji, częściowo wypełnione płatami torfu o różnej grubości.
Na omawianym terenie wzniesienie nad poziom morza od 217,2 - 263,3m.
Różnica wysokości względnych wynosi 45, l m.